«Լիալուսնի գաղտնիքը» բացահայտվում է վեպի ողջ ճամփորդության ընթացքում՝ քարտեզի նման գծելով հորը փնտրող հերոսուհու ճանապարհը՝ լի խորհելու տեղիք տվող իրադարձություններով, որոնք կողմնացույցի դեր են կատարում գրքի հերոսուհու և ընթերցողի համար: Ճանապարհին հանդիպող յուրաքանչյուր կերպարում կամ նրա անվան մեջ ինչ-որ իմաստ է թաքնված՝ բանալի, որը բացում է գլուխկոտրուկ հիշեցնող ևս մեկ դուռ:
Իսկ ում է իրականում որոնում մեր հերոսուհին: Ինչպես առասպելաբան պրոֆեսոր Ջոզեֆ Քեմպբելն է նշում, երբ հերոսը պատմության մեջ ճամփա է ընկնում՝ փնտրելու կորած հորը, այլաբանորեն ուղեւորվում է սեփական ինքնությունը գտնելու, սեփական ճակատագիրը կերտելու: Երբ նա գտնում է հորը, իրականում գտնում է ինքն իրեն:
«Լիալուսնի գաղտնիքը» նաև մտերմիկ պատմություն է ընտանիքի, ընկերության, սիրո, մարդկային փոխհարաբերությունների և կյանքի նուրբ ու խորունկ իրողությունների մասին:
Վեպում հերոսի ճանապարհին կարելի է տեսնել տեղ–տեղ շաղ տված մարգարտահատիկներ, որոնք շեղատառ գրված իմաստուն մտքերի տեսքով ամբողջացնում են գրքի ասելիքը: Արձակագիր Վարդգես Պետրոսյանը շատ տեղին է ասել. «Ձեր հեքիաթն ունեցեք»: Որոշեցի հետևել նրա խորհրդին: