+ Ավելին
բաժին

Աննա Ֆրանկի օրագիրը

25.11.2017 Աննա Ֆրանկի օրագիրը

Նացիստական բռնազավթման ժամանակ Ֆրանկների ընտանիքը 2 տարի թաքնվել է Ամստերդամի օֆիսային տներից մեկի ապաստարանում: Այդ ողջ ընթացքում Աննան օրագիր է վարել, որտեղ ֆիսքում էր պատերազմի քրոնիկոնը և իր սեփական ապրումները: 1944 թվականի գարնանը աղջիկը ռադիոյով լսում է Նիդերլանդների կրթության նախարարի ելույթը, որը կոչ էր անում քաղաքացիներին պահպանել իրենց տառապանքների մասին վկայող բոլոր փաստաթղթերը: Նախարարի խոսքով իրենցից հատուկ արժեք էին ներկայացնում օրագրերը: Հենց այդ ժամանակ Աննան որոշում  է կայացնում վերաշարադրել իր օրագիրը՝ վերածելով այն վեպի:

 

Ամիսներ անց բացահայտվեց այն ապաստարանը, որտեղ թաքնվում էր Աննայի ընտանիքն ու մի քանի այլ մարդիկ: Կացարանի բնակիչներին տեղափոխեցին համակենտրոնացման ճամբարներ: Աննային և քրոջը՝ Մարգոյին բաժանեցին ծնողներից և ուղարկեցին Բերգեն-Բելզեն, որտեղ էլ 4 ամիս անց աղջիկները հիվանդացան տիֆով: Փետրվարի սկզբին Մարգոն ընկնում է մահճակալից և կյանքի վերջին օրերն անցկացնում մոռացության մեջ՝ հատակին պառկած. նրան բարձրացնելու ուժ ոչ ոք չուներ: Քրոջ մահվանից օրեր անց Աննայի անշնչացած մարմինը գտնում են փողոցում:

 

Նույն ճամբարում գտնվող ընկերների խոսքով՝ Աննան կարող էր մինչև ազատման օրը դիմանալ, եթե տեղյակ լիներ, որ հայրը ողջ է: Օտտո Ֆրանկը ապաստարանի միակ ողջ մնացած բնակիչն էր, որն էլ հենց 1946 թ.-ին հետագայում թույլատրեց դստեր օրագրից որոշ հատվածներ հրատարակել:

 

1947թ.-ի հունիսի 25-ին «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» լույս տեսավ 3000 օրինակով, որ շատ արագ վաճառվեց: 1950 թ.-ին գիրքը 6 անգամ վերահրատարակեցին: Հետագայում այն թարգմանվեց աշխարհի 67 լեզուներով, և 1980-ականների սկզբին գրքի ընդհանուր տպաքանակը կազմում էր 16 միլիոն օրինակ:

բաժին